• Hartenstorm

    11 oktober 2025

    Hartenstorm"Een verhaal van onbegrepen verlies, veerkracht en ultieme liefde, met een hoopvolle toekomst!" is de ondertitel van dit boek welke gaat over het onbegrip van de zogenbaamde 10 geboden. De vraag welke ik daarbij al jaren had was eigenlijk :"Is het een grote misleiding of kun je hetgene wat ik aan het daglicht breng ook ervaren als een waarachtige bevrijding?"

    Lees meer >> | 15 keer bekeken

  • De Verloren dag!

    11 oktober 2025

    Toen ik, nu toch wel even geleden, van baan veranderde
    was de tijd, om het magazijn op mijn werk eens flink op
    te ruimen, aangebroken. Ik heb altijd een sterke scheiding
    privé – werk aangehouden en gooide daarom alles wat ik
    voor het werk niet hoefde te bewaren systematisch in de
    papiercontainers.

    Lees meer >> | 14 keer bekeken

  • De Spaanse Timbrado

    11 oktober 2025

    Regelmatig is mij de vraag gesteld: Is er geen boek over de Timbrado? Mijn antwoord was in 2010 elke keer ontkennend geweest. Na het schrijven van mijn 1e boekje "De Verloren dag" had ik besloten een boek te schrijven over mijn toenmalige hobby. Het houden en fokken van zangkanarie en wel de Spaanse Timbrado. 

    Citaat: "Ik wil, bij het samenstellen van dit boek, dankzeggen aan de vele kwekers die mij gestimuleerd hebben om deze hobby te gaan doen. Zij die mij geholpen hebben toen ik het even niet meer zag zitten en zij die altijd voor mij klaar stonden. Te pas en te onpas. Het houden en fokken van zangkanaries bevat, zoals u ziet, ook veel intermenselijke aspecten die zeldzaam en kostbaar zijn. Dat mogen we koesteren. Ik ben er dankbaar voor".

    Een 2e druk is recentelijk uitgebracht en verkrijgbaar op: 

     

    Lees meer >> | 18 keer bekeken

  • Opruimen!

    20 september 2025

    Ja, als je even stil bent in deze maatschappij dan gaan er allerlei digitale bellen rammelen bij commerciële partijen en app's. Ook Exto trekt aan de bel als je een tijdje niet op je site geweest bent. Aan de ene kant irritant maar aan de andere kant kan dit ook een héél goede zaak zijn omdat daarmee toch de aandacht gevestigd wordt op je creativiteit, je activiteit en je algemene bestaan op deze kleine wereldbol.

    Lees meer >> | 143 keer bekeken

  • Vragen staat vrij? Vandaag de dag?

    19 maart 2025

    Chaos is normaal?Ik vraag het mij af.

    Vandaag heb ik eer een werkje geplaatst op deze site.
    Het wordt wel weer eens tijd, nietwaar? Is het een creatieve oprisping of is het meer uit noodzaak geboren? 

    Ja, op de televisie is het, jammer genoeg, zolangzamerhand alleen maar kommer en kwel en is het écht niet fijn om bij voorbeeld naar het nieuws of de bijna identieke talk shows  te kijken. Nee, dan maar uitwijken. Netflix, Prime en Videoland zijn nu meer onze vrienden geworden alhoewel we er achter zijn gekomen dat een goede film ook zeldzamer aan het worden is.

    Lees meer >> | 38 keer bekeken

  • Hoe gaat het met je?

    4 maart 2024

    Kostbaar“Hoe gaat het met je?“ Het klinkt met een echo door de lange gang waarin ik loop op mijn werk. Ik kijk verbaasd op omdat het nogal direct aan mij geadresseerd leek. Vijf stappen verderop loopt een collega die kennelijk nogal haast heeft met een brede lach op zijn gezicht omdat mijn verbaasde gezicht kennelijk boekdelen sprak.  “Ja. Wat zal ik zeggen?”, stamel ik terwijl mijn gedachten een vlucht nemen over een aantal zaken waar een mens behoorlijk last van zou kunnen hebben: familieomstandigheden, fysieke klachten, werksituaties, relatieproblemen etc. etc. …  “Nou, tot ziens! “ klinkt het quasi vrolijk, terwijl mijn collega verder stormde, de draaideur door en een enorme leegte achterlatend.  

     

    Ik verbaas me vaak een beetje over de haast waarmee deze vraag soms uitgesproken wordt zonder dat er tijd is om oprecht antwoord te geven.  Vaak kunnen we concluderen dat het lang niet altijd échte interesse is in het welzijn van anderen.  Dáár is dan gewoon ‘geen tijd’ voor.

     

    Kortgeleden vroeg ik het ook aan een collega welke ik enige tijd niet gezien had. Hij riep vrij nonchalant: “Slecht!” waarop ik direct twee stappen terug deed en zei: ”O? Da’s niet zo best joh! Wat is er verkeerd gegaan dan?”  Ik keek hem daarbij recht in de ogen. Hij slikte en vertelde me een verhaal over zijn vrouw en zoon. Ik zal u de details besparen, maar u mag van mij weten dat ik mijn reis onderbroken heb en enigszins aangeslagen enige minuten achter mijn bureau over zijn verhaal heb zitten nadenken over de ellende wat deze mens overkomen was.  Wat kan het mensen toch moeilijk gemaakt worden, nietwaar?  Wat is het toch moeilijk als je dit alleen moet dragen, als je denkt dat niemand je kan begrijpen, als je iedereen van je af stoot omdat je een hoge muur om je heen zet om maar niet gekwetst te worden.  Eenzaamheid in ‘optima forma’! Onbeschrijfelijke pijn in het hart.  Ja, soms ziet men inderdaad geen uitweg meer en kiest men voor rust. Men kan het dan doodgewoon niet meer aan, men kan er de moed niet meer voor opbrengen.  Niemand die met je mee gaat door dat diepe dal. Niemand die je pijn begrijpt. Niemand die je hand vast wil houden.  Ja, “Hoe gaat het met u?”…  “O, ja, best hoor!”

     

    Wat zou het toch mooi zijn als we wél begrepen zouden worden, als het niet nodig zou zijn een grote muur om ons heen te bouwen, als er iemand was die met ons door dat diepe dal ging en onze pijn begreep, onze wonden verzorgde, onze last mede hielp dragen, ons rust gaf!  Ja! Dát zou fantastisch zijn nietwaar?

     

    Weet u, het is nog veel mooier als je zelf probeert die ander te begrijpen die deze hoge muur om zich heen heeft gebouwd, die bang is om gekwetst te worden, die kapot gaat van de eenzaamheid. Het is véél mooier als die ander zijn pijn met jou wil delen omdat jouw houding vertrouwen wekt. Wat is het mooi als jij met een klein gebaar laat blijken dat die ander kostbaar is en de moeite waard. Ja, dan geef je verlichting in dat bijna ondragelijke mensenleven.  Je draagt in feite een stukje last weg van die ander. Dan wordt opeens het leven een stukje dragelijker en krijgt die ander weer lucht! 

     

    Eigenlijk, beste mensen, denk ik dat het sowieso de moeite waard is om bij die ander stil te staan, al is het maar even.  Een beetje op elkaar letten. Een soort buurtpreventie. Om ‘ongelukken’ te voorkomen, als het ware. Ik heb stilgestaan bij het feit dat er ook iemand was die stilstond bij mijn welzijn! Iemand die met mij mee ging en het begreep als ik moeite had. Die een schouder gaf als ik die nodig had. Die mij weer vulde met vreugd als ik dat even kwijt was.  Soms zijn het de ‘gewone’ mensen om je heen. Onverwacht maar wonderbaarlijk, als je dát ervaren mag!

    Je bent klaarblijkelijk beslist de moeite waard! 

     

    Lees meer >> | 69 keer bekeken

  • De Loterij

    11 augustus 2023

    Soms verbaas je jezelf over de onbezonnenheid waarmee je dingen doet en over de gedachteloze momenten waarin je soms je gedachten op de loop laat gaan. Waar gaat het over?

    Wij hebben eigenlijk alles wat ons hartje begeert, huisje, tuintje, auto en wat misschien het meest belangrijke is: We hebben elkaar nog.

    Toch bedachten we dat als we buiten de stad zouden komen daar eens een lot te kopen van een bekend staande loterij om dan de vele mogelijke miljoenen-hoofdprijs binnen te slepen.

    Zo gezegd en zo gedaan en in Soest kochten we het beoogde lot in een boekenwinkel en we spraken af dat als we de hoofdprijs zouden winnen dat we dan een taart zouden brengen. Onderweg naar huis bedachten we wat we allemaal met dat geld zouden gaan doen. Uiteraard zouden de kinderen wat krijgen en sommige vrienden ook een aardigheidje. Een mooi huis langs het water leek ons ook wel wat en als er dan nog wat over was zouden er misschien nog wel wat goede doelen zijn waar we wat aan zouden kunnen geven. Zo fantaseerden we de hele terugweg naar huis gniffelend verder.

    Thuis gekomen bedachten we dat we toch een fantastisch huis hadden en dat het heerlijk wonen was met zo'n heerlijke tuin er bij. Leuke buren en een gezellige buurt. Wat moet je nog meer.

    Het wachten was op de trekkingsdatum en toen het zo ver was konden we niet wachten totdat we na konden kijken of we wat gewonnen hadden. En wat denk je? Je raadt het nooit!

    Het winnende bedrag was € 0,00 ondanks dat we XL loten hadden en er zoveel bijzondere prijzen waren. Hoe was dit nu mogelijk. Weg: Huis langs het water. Weg: Schenkingen aan de kinderen en vrienden. Zelfs geen schenkingen aan goede doelen. Ja, dat is écht balen.

    Welk goed doel zouden we dan bedacht hebben? Bijvoorbeeld Amref Flying Doctors die kleinschalige projecten realiseert in Afrika. We denken dan aan het project waarbij ze zorgen voor een veilige plek waar de (voor besnijdenis) gevluchte meisjes terecht kunnen in een opvanghuis “A Nice Place”.  Van onze deelname aan de loterij (€ 20,00) zouden we een dubbele donatie van 10 euro kunnen doen aan AMREF en daarmee bijdragen aan goed onderwijs voor twee meisjes in A Nice Place. Deze meisjes lopen nu onze donatie mis met alle gevolgen van dien realiseerden we ons een dag na de teleurstelling.

    Onze teleurstelling over de miljoenen maakte plaats voor een vorm van schaamte en we hebben dan maar snel een donatie gedaan om deze meisjes toch de kans te geven deel te nemen aan het project in het opvanghuis A Nice Place. 

    Ons huis is een: Nice Place en de hoofdprijs hebben we al gewonnen want we hebben elkaar en we hopen dat deze meisjes ook een: Nice Place, zullen hebben en daarmee een toekomst.

    We realiseren ons wel dat de loterijen ook wel aan goede doelen doen maar proberen liever wat praktisch bezig zijn. Nee, wij hebben ons voorgenomen geen loterij meer te spelen maar in een super kleine vorm proberen het verschil te maken.

     

     

    Lees meer >> | 101 keer bekeken

  • De wording van mijn mussen of muizenissen op een rijtje.

    6 april 2023

    Achtergrond Mussen op een rijtjeJa, het is al even geleden dat ik hier een bijdrage leverde voor mijn art-site maar dan nu toch maar weer even er voor gaan zitten. De corona tijd is zo goed als voorbij en heeft ons niet altijd wat goeds gebracht. Veel mensen zijn mateloos gefrusteerd geraakt en hebben een kort lontje gekregen.

    Ook creatief heb ik geen grote inspiraties opgedaan in deze laatste jaren. Jammer eigenlijk want er waren onderwerpen genoeg. Bijvoorbeeld: Vriendschappen zijn óf verdiept óf vervaagd. Of ... familiebanden zijn ook óf verdiept óf vervaagd. Hoe dat je ook je best hebt gedaan om alles bij het oude te houden, maar het is net alsof het tussen je vingers door glipt en kun je aan de betreffende situatie geen goed meer doen. Ja, erg jammer maar ook wel weer een geheel nieuwe beleving en er zitten zeker hele mooie kanten aan.

    Ik heb mijn eerdere auteurs capriolen maar weer eens bekeken in de bestanden welke ik op de harde schijf heb staan en zag dat er wellicht veel bestanden waren die het daglicht nog niet gezien hebben. Waarom eigenlijk niet? Ja, daar moet ik een antwoord op zien te vinden. Veel van mijn oude schilderswerken hebben inmiddels de verbrandingsoven van de gemeente bereikt en ik heb beslist weer ruimte in het atelier gekregen. Nu de inspiratie nog.

    Welnu, enige weken geleden 'eindelijk' ook corona moeten trotseren en na een goed herstel nu weer energie opgedaan en de lente in gegaan met het voornemen om het schilderen en opschrijven van mijn gedachtenkronkels weer op te pakken en weer eens te kijken wat er uit de creatieve geest tevoorschijn komt. Ik hou u hier natuurlijk op de hoogte.

    Eerst maar Pasen vieren dit weekeinde. Vanavond de 'Passion' kijken op mijn gemak en dan kijken wat het voor mij betekent. In ieder geval een positieve blik op de toekomst.

    Heb de achtergrond voor mijn nieuwe schilderij bijna klaar (zie de foto) en pieker nu even hoe ik er nog een lijntje vogels op kan schilderen. Wat voor vogels moeten dat nu zijn en hoe moeten ze er op staan? Vragen die op een ander moment een antwoord gaan krijgen. We gaan het zien en beleven. Fijne Paasdagen.

     

     

    Lees meer >> | 120 keer bekeken

  • Onze worsteling! (Our struggle! )

    21 juni 2020

    Onze worsteling!Every day we see it around us and in the media; Our struggle, ... ..
    against the environmental burden, against capitalism, against racism, against
    gender inequality, against black Piet, against certain population groups,
    against tax burden, against reorganization, against Lock-down, against masks
     in public transport, against fireworks on the football field, against gay hatred, against the left, against the right, against too few houses, against mink breeders, animal suffering, against, against, ... …….

    Arguments put forward seem reasonable and everyone may well be a bit right, but the fierce, passionate arguments, whether or not with hefty raising of votes and / or even threats (which often make the media), often speak of a huge anger, of hidden bitterness, of deep-seated grief and great disappointment. But actually it is always a hint at the other person!

    Is this now our struggle for humanity, for fellow human beings, for a better life, a better world, for compassion, love, affection, looking after each other? Don't we all want to have a long, healthy and happy life?

    Many remain silent and may wonder where all this will lead, what the future will bring them. How is it that man is so divided against himself? Why is it that people carry such vehemence, such anger, bitterness or hatred when it comes to being right? Is that now something recent?

    A long time ago, around the much-described tower of Babel, was it not exactly the same? At first there was talk of a beautiful loving, harmonious and peaceful people. With compassion and care for each other. This people was so split from one another, aggressive towards each other and later they even confronted each other, which was characterized and visible by incomprehension, selfishness. lawlessness and completely speaking apart. Suddenly they suddenly no longer understood each other. We still suffer from that.

    Do we people still understand each other? Do we listen to the other person in the right way, despite the noise of all the screams and sensation-seeking media around us? Can we still see each other well, with an open mind, despite all the dark veils, of emotion, prosperity, selfishness, greed for money, injustice, lies, prejudice and deception? Are we able to see through this? Can we still discover the sincerity in a person? Or does it remain hidden behind the mask of false irony, disappointment, bitterness, pain and sorrow? Do we still see the multicolored preciousness of man and the compassion that this man has for the other person?

    Yes, our struggle may be completely different. Fight the unwillingness to discover that it is not wrong for the other person to be quite different. Fight the feelings of hatred for others who are burdened by the dark veils of prejudice, frustration, disappointment and hidden pain. Fight our deafness for our inner resistance to not box people who are "different" but to remember that they too are worthy to be lovingly called out. Fight against selfishness, self-enrichment, dominance behavior and the blindfold of the (often hidden) need of the other person.

    Surely we become a more beautiful person if we want to compete to see what is good in each other and to help tired people to relax so that a smile comes on the face that was first engulfed in tears of sorrow and pain.

    Lees meer >> | 83 keer bekeken

  • Gekwetter

    25 april 2020

    Vandaag weer wat gewerkt aan de site. Ik kwam er achter dat er werken niet als kunstkaart 'te voorschijn' kwamen en heb hulp gevraagd bij de helpdesk. Te lage resolutie, dus. Een zestal werken waren kennelijk te klein geworden. Dus vandaag weer nieuwe foto's genomen en geuploaded. Ook de score van de ballotagecommissie kreeg ik doorgegeven. Niet in de  hoogste top 3 en ook niet in de top 3 van de laagste dus ergens er tussen in. Ja, je doet het er niet voor maar je wilt eigenlijk toch wel leuk scoren. Ach, laat ik maar gewoon weer lekker gaan schilderen. Dat is op dit moment het belangrijkste. Samen met mijn 'moppie' in deze moeilijke tijd.

    Je ziet mensen net doen of alles (corona) al over is maar de kanjers van het front juichen beslist nog niet. Wij dus ook niet en we maken er maar het beste van. Als ik zo rustig in de tuin de mussen zit te bekijken, denk ik dat zij maar één zorg kennen. Eten en veilig van en naar het eten en het nest. Het lijkt natuurlijk simpel maar als ik die grote katten over de schuttingen zie lopen dan vraag ik me dat toch echt wel een beetje af. In gedachten wens ik de musjes het beste en hang nog maar een vetbolletje voor ze op.

     

    Lees meer >> | 82 keer bekeken

  • Meer blogs >>