Goedendag, mijn naam is T.(heo) L. Beerenfenger Sr.
(Sr omdat mijn zoon exact dezelfde naam heeft.)

Introductie: Ik ben in 1950 geboren in Leiden en bracht het grootste deel van mijn jeugd door in een volksbuurt van Leiden, vlak bij de 4e Binnenvestgracht (Levendaal, hoek Oranjeboomstraat), waar mijn ouders een winkel hadden in huishoudelijke artikelen en een fietsenhandel.

Carrière: Na een turbulente jeugdperiode heb ik eerst een slagersvakopleiding gevolgd waarna een diversiteit aan politionele opleidingen mijn Veiligheids-cariëre bij de overheid in belangrijke mate bepaalde. Later heb ik diverse aanvullende studies gedaan, o.a. Arbo & Milieucoördinatie, waarna een HBO opleiding Kwaliteitszorg (INK) en opleidingen in Crisis-, Risk- & Safetymanagement de basis vormden voor een volgende stappen bij de overheid. Sedert 2009 was ik werkzaam in een projectteam welke binnen de overheid een grote reorganisatie realiseerde. De laatste periode voor mijn pensioen mocht ik mij bezig houden met advieswerk op het gebied van Veiligheid maar ook een begeleidende rol vervullen ten behoeve van diverse disciplines bij Defensie.

Creativiteit: Al op jonge leeftijd was ik geïnteresseerd in literatuur en creativiteit, maar dit bleef beperkt tot  het lezen van Karl May, Old Shatterhand en Bigglesverhalen en het vervaardigen van tekeningen en wat handarbeid als houtsnijwerk en emailleren. Ik las later de vertaling van ‘De vernuftige edelman Don Quichot van La Mancha’ van Miguel de Cervantes Saavedra als eerste kennismaking met de wat betere literatuur. Dit heeft een diepe indruk op mij gemaakt, ook v.w.b. creativiteit.

Gezin: In 1970 trouwde ik met een fantastisch lieve vrouw en ze is nog steeds mijn steun en toeverlaat. We hebben drie prachtige kinderen (inmiddels uit huis) waar ik erg trots op ben. Wij hebben op dit moment zeven heerlijke kleinkinderen die ons leven extra glans geven.

Autodidact: Voor wat betreft mijn schilderactiviteiten werd ik hierin gestimuleerd door een KNO arts van het Antoniusziekenhuis in Leidschendam, alwaar ik terecht kwam voor KNO problemen. Zijn wachtkamer hing vol aquarellen van zijn signatuur en toen ik mijn bewondering daarover uitsprak bromde hij mij toe: "Dat zou je ook eens moeten gaan doen!" waarna hij geen diagnose deed maar meer de psycholoog was. Ik ben in 1992-1993 begonnen te schilderen in de duinen, om de hoek in het park en eigenlijk overal waar ik ontspanning kon vinden. Uiteindelijk heb ik een jaar bij een zeeschilder in Maassluis les gekregen en van diverse van zijn pupillen tips en trucs mee gekregen. Mijn vrouw en ik hebben met vrienden jarenlang schildersavonden gehouden met een hapje en een drankje erbij totdat een tragisch overlijden en diverse fysieke aandoeningen een einde maakte aan onze creativiteit. Nog niet zo lang geleden ben ik toch weer wat gaan schilderen en vind het weer leuk worden. Ik ben dus autodidact maar daarom is de lol er niet minder om.

Wens: Mijn wens is dat u kunt genieten van de schilderkunsten en het u goed moge gaan.