Vragen staat vrij? Vandaag de dag?
Ik vraag het mij af.
Vandaag heb ik eer een werkje geplaatst op deze site.
Het wordt wel weer eens tijd, nietwaar? Is het een creatieve oprisping of is het meer uit noodzaak geboren?
Ja, op de televisie is het, jammer genoeg, zolangzamerhand alleen maar kommer en kwel en is het écht niet fijn om bij voorbeeld naar het nieuws of de bijna identieke talk shows te kijken. Nee, dan maar uitwijken. Netflix, Prime en Videoland zijn nu meer onze vrienden geworden alhoewel we er achter zijn gekomen dat een goede film ook zeldzamer aan het worden is.
Dus dan maar weer de schilderspulletjes opgezocht en geleidelijk aan maar weer een beetje het verstand op nul zetten en langzaam maar zeker creatief bezig zijn. Ontspannen is daarbij belangrijk in deze gestreste tijd.
Het aanschouwen van het televisiebeeld roept bij ons toch wel een flink aantal vragen op over hoe ver mensen kunnen gaan om elkaar dwars te zitten, elkaar in de haren vliegen, af te bekken, te verwensen, te bedreigen en nog wat meer van dergelijke praktijken. Op de televisie dagelijkse kost en in het verkeer ook elke dag waarneembaar. Waarom nou zo gestrest en opgejaagd door het leven gaan? Waaron nu een ander mens op zadelen met angst, leed en pijn? Voorbeeld: Hoe kun je als jonge vent zijnde nu oude omaatjes van hun spaarcentjes beroven met een glad praatje en dan feest gaan vieren met de buitgemaakte centjes van dat mensje die aan het einde van haar leven onbezorgd dacht te kunnen zijn?? Hoever gaan de huidige wereldleiders, in hun nette pak en met onvoorstelbare gladde praatjes, met hun ordinaire landjepik? Hoe lang gaat dit onwaarschijnlijke en onmenselijke drama duren? Hoe kunnen ze in de hedendaagse politiek zo belachelijk kinderachtig met elkaar omgaan? Snappen ze dan niet wat de doorsnee mens in wezen eigenlijk ten diepste verlangt? Niemand zit toch te wachten op aggressie, ruzie, oorlog, chaos, vernietiging en ellende? Niemand, toch?
Totale verwarring en chaos lijkt heden ten dage een dood normale zaak. Let op het woordje 'dood'! Een spreekwoord luid: De ogen zijn de spiegel van de ziel. Kijk nu eens deze mensen in de ogen! Dan zie je eigenlijk wel genoeg, toch? Of vergis ik mij? Of is het ongepast wat ik denk? Kan ik me dat in deze tijd niet afvragen?
Wat we er van moeten vinden weten we eigenlijk niet meer en als we er goed over nadenken raken we steerd erger in verwarring en gaan we steeds slechter slapen. Nee, het is gewoon niet te beredeneren en daarom lijkt het gewoon handiger om dan maar weer een onderwerp te bedenken om de schilderskwasten uit het stof te kunnen halen en veelvuldig te gaan gebruiken. Want dáár worden we gewoon wél vrolijk van. We hoeven ons niets meer af te vragen. Nee, jezelf even niets meer afvragen, geen gepieker meer.. Dan kunnen we het verstand gewoon even op nul zetten en als het een beetje mee zit dan hebben we ook nog een leuk souveniertje aan deze ontspannen creatieve uurtjes. Ik ben echt benieuwd wat er uit de kwasten te voorschijn komt. en of het mooi gaat worden. Ach, lekker belangrijk, als je er maar vrolijk van word,toch?